علل عدم تمایل به فرزندآوری / وقتی بهانه ها بحران می شوند!
علل عدم تمایل به فرزندآوری / وقتی بهانه ها بحران می شوند!

به گزارش مجله خبری تحلیلی شهر مینو: در دوره ای که جوانان کشورمان تا حد امکان از ازدواج سر باز می زنند و آن عده ای هم که بالاخره در سنین بالا تن به ازدواج می دهند در مرحله بعدی زیر بار فرزند آوری نمی روند می توان از بحث کاهش جمعیت در آینده ای […]

به گزارش مجله خبری تحلیلی شهر مینو: در دوره ای که جوانان کشورمان تا حد امکان از ازدواج سر باز می زنند و آن عده ای هم که بالاخره در سنین بالا تن به ازدواج می دهند در مرحله بعدی زیر بار فرزند آوری نمی روند می توان از بحث کاهش جمعیت در آینده ای نزدیک به عنوان یک بحران تمام عیار یاد کرد. اگر امروز چاره ای برای این روندمعیوب نیابیم بی تردید فرزندان امروزما (یا بهتر بگوییم تک فرزندان امروز ما) در آینده برخلاف تصور ما به خاطر جمعیت کم کشور زندگی بسیار سختی خواهند داشت.

در این نوشتار قصد برگشت به سالهای پیش و بحث فرزند کمتر زندگی بهتر که توسط چه کسانی و با چه هدفی مطرح شد را نداریم، بلکه بر آنیم تا کوتاه و مختصر بگوییم اگر با همین رشد جمعیت جلو برویم چه بر سر ما و فرزندانمان خواهد آمد و چشم اندازهای کلان کشور تا چه حد کمرنگ و حتی محو خواهد شد.

اما با وجود تاکیدات امام خامنه ای مبنی بر فرزند آوری و تشویق جوانان به تربیت فرزندان صالح، چیزی که هر روز بین اکثر زوج های جوان یا خانواده ها شنیده می شود این است که فرزند بیش از یک یا دو تا عقلانی نیست و با هزار دلیل غیر عقلانی بر این گفته صحه می گذارند. البته با کسانی که به طور کل منکر بچه دار شدن می شوند در اینجا کاری نداریم…

البته در این بین کسانی هم هستند که با مدیریت صحیح و حرکت درست در راه تشکیل خانواده ای با فرزندان بیشتر و آینده ای درخشان تر پیشرو هستند.

750610_637

در ادامه نظر تعدادی از جوانان که در سن ازدواج و فرزندآوری هستند را در این خصوص آورده ایم:

– مشکلات مردم را دریابید تا توان اداره خانواده پر جمعیت را داشته باشند.

-من فکر نمی کنم در این شرایط بچه دار شدن درست باشد زیرا خود ما که دو نفر هستیم دخل و خرجمان با هم جور نیست چه برسد به این که سرو کله چند بچه هم پیدا شود.

– ما به لطف خدا یک بچه پسر داریم و ان شااله بزودی خدا فرزند دیگری به ما می دهد و دوست داریم که فرزندان زیادی داشته باشیم و دلیلمان هم این است که ما هر کداممان چند خواهر و برادر داشتیم که با آنها رفت و آمد می کنیم و یا درد دلمان را به آنها بازگو میکنیم و از وجود آنها خوشحالیم و دوست داریم که فرزندانمان هم در آینده خواهر و برادرانی داشته باشند که در هنگام سختی ها به کمک هم بروند و در خوشی ها هم در کنار هم باشند نه اینکه تک فرزندانی باشند که هیچ کس را نداشته باشند و همیشه احساس تنهایی کنند.

-من ۳ سال است که ازدواج کرده ام اما فعلا قصد بچه دار شدن ندارم چون هنوز همسرم شغل ثابتی ندارد که بشود با آن خرج یک بچه را هم بدهیم.

– من تازه شاغل شده ام و به کارم خیلی علاقه دارم ترجیح می دهم تا چند سال بچه نیاورم که حداقل بتوانم در محل کارم جای پای خود را محکم کنم.

-ما خودمان در خانه ۹ فرزند بودیم که تازه موفق شده ایم ازدواج کنیم اگر زمانش برسد که بچه بیاورم فکر میکنم همان یک بچه کافی باشد چون تجربه خانواده شلوغ را دارم می خواهم خانواده خلوت را هم تجربه کنم.

– ما دو فرزند داریم و همسرم دوست دارد چند فرزند دیگر هم داشته باشیم اما شنیده ام با روش سزارین فقط سه بچه می توان داشت و از نظر پزشکی تعداد بیشتر مشکل دارد اما نظر خودم این است که نشاط خانه با وجود بچه ها توصیف ناپذیر است.

-ما یک دختر ۵ ساله داریم فکر نمی کردیم نیاز باشد فرزند دیگری داشته باشیم اما با شنیدن کلام رهبری که جوانان را تشویق به فرزند آوری کردند تصمیم گرفتیم همانطور که در هر عرصه ای گوش به فرمان ایشان بوده ایم در این بحث هم توکل به خدا و توسل به ائمه خانواده خود را گسترش دهیم.

8518

بر همین اساس گفتگویی با خانم دکتر فرشته روح افزا دکترای الکترونیک و معاون شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی داشتیم تا کمی علمی تر با این طرح آشنا شویم.

چرا و به چه دلیل درباره کاهش جمعیت زیاد تبلیغ شد؟ و حالا چرا ما درباره افزایش جمعیت صحبت می کنیم؟

تقریبا از ۷۰ سال پیش بحث کنترل جمعیت در ایران مطرح شد. این به قبل از انقلاب اسلامی بر می گردد که جمعیت ایران رو به افزایش است و باید کاهش پیدا کند. یک سری برنامه های سیاست گذاری از طرف خارج از کشور بود و یک مقداری از داخل و به هر حال این برنامه شروع شد و به اینجا رسید که شعار فرزند کمتر زندگی بهتر جزء شعارهایی شد که به مردم داده شد و مردم هم تقریبا قبول کردند.

ما کاری به سالهای قبل از انقلاب نداریم از سال های اوایل دهه شصت یک مقداری افزایش جمعیت در کشور داشتیم، رشد جمعیت در خانواده ها تقریبا رسیده بود به رقم شش. البته با توجه به مهاجران که از عراق و از افغانستان آمده بودند جمعیت افزایش چشم گیری داشت.

کنترل این جمعیت در آن شرایطی که کشور هم با آن بحران جنگ روبرو بود مشکل بود. به همین خاطر پیشنهاد دادند دوباره جمعیت ما باید کم شود و کنترل و تنظیم شود. مدارس سه شیفته بود و یا مشکلات زیادی در جامعه بود و به لحاظ اقتصادی شرایط جنگ هم بود بنابراین پیشنهاد شد که در این رابطه قدم صحیحی برداشته شود و برنامه ریزی صحیحی شود تا خانواده ها بتوانند مدیریت بهتری روی فرزندان داشته باشند این جریان ادامه پیدا کرد تا اینکه نرخ رشد جمعیت ما به عدد ۲/۱ رسید این عدد یک عدد جایگزینی است  یعنی اینکه یک خانم و آقا که ازدواج می کنند به جای خودشان دو نفر را می گذارند این نرخ نرخ جایگزین است یعنی همین مقدار جمعیتی که داریم برای اینکه بماند همین عدد است با این دید ما باید کنترل جمعیت داشته باشیم.

201355301255_pir-ns

یک مقدار ناخود آگاهی در بحث جمعیت کشور صورت گرفت از این جهت که همین ادامه پیدا کرد قانون شد و بحث های مختلفی در این رابطه مطرح شد دستوراتی برای خانواده ها آمد نرخ رشد جمعیت ما رسید به ۱/۶ یعنی ما نه تنها هر دو نفری دو نفر جایگزین خودشان در جامعه ندارند بلکه این رقم به ۱/۶ رسید  این یک بحرانی را پیش بینی می کند برای کشور طبق آمار سازمان ملل که روی سایتش گذاشته است برای کشور ما، اگر نرخ رشد جمعیتی ما که الان  از ۱/۶ به ۱/۳ رسیده همین طور ادامه پیدا کند یک اُفت آبشاری در بحث افزایش جمعیت داریم.

ممکن است بگویید خب داشته باشیم چه عیبی دارد؟ این یعنی اینکه ما حدود سی سال دیگر برای فرزندانمان در جامعه یک جمعیتی داریم حدودا ۴۰ میلیون یا ۳۵ میلیون خوشبینانه ترین حالتش ۴۰ میلیون است اگر ما ۳۵ میلیون جمعیت داشته باشیم نصف این جمعیت حدود ۱۵ میلیون پیر و سالخورده اند، نصف این جمعیت هم میشوند بچه و جوان بچه ها را هم اگر با این جوانان نصف کنیم حدودا ۷ یا ۸ میلیون جوان و نیروی فعال، نیروی کار برای کشور می ماند. ۷-۸ میلیونی که باید مرزها را حفظ کند، باید معادن کشور را افزایش دهد و مدیریت کند ۷-۸ میلیونی که باید بچه ها را بزرگ کند سالمندان را نگهداری کند و خودش را هم بچرخاند در حقیقت برای آینده جمعیت کشور ما یک بحران است یعنی این ۷ میلیون جوانی که آن موقع هستند باید چه کار کنند؟

در آن شرایط حتی نمی توانیم مرزها را حفظ کنیم باید آدم وارد کنیم یکی از پیشنهادات برای کشور این است که باید مهاجر بپذیرید الان کشورهای اروپایی این کار را می کنند کشور ما از نظر پذیرش مهاجرت مشکل دارد اقوام یک پیشینه قوی دارند به هزاران سال پیش بر می گردند و به راحتی هر فرهنگی و هر روشی را نمی پذیرند به همین راحتی با هر قومی ازدواج نمی کنند ما حتی الان در کشور خودمان در بحث های جمعیت شناختی اینها را داریم مثلا ما خانم های خانوادمان راضی نیستند بچه هایشان با یک قومیت دیگری ازدواج کنند چه برسد به اینکه یک مهاجر مثلا یک افغانی یا یک عراقی. به هر حال ما باید موقعیت کشور خودمان و اطرافمان را در نظر بگیریم بپذیریم که با اینها یک تعامل تنگاتنگی داشته باشیم.

336_28319

بنابراین با مهاجر هم مسئله خیلی حل نمی شود حتی خود این یک مشکل و مسئله دیگری می شود. ما برای این قضیه برای بچه هایمان در آینده موظفیم یک برنامه ریزی صحیحی داشته باشیم. نمی شود آن موقع برسد و سی سال دیگر بگوییم ببخشید شما ۷ میلیون آدمید ۷ میلیون جوان هستید که ازدواج کردید باید ۱۲ تا بچه بیاورند بعد چطور اینها را بزرگ کنند این را باید از الان برنامه ریزی کرد.

ما الان در پنجره جمعیتی هستیم. ما الان بیشترین جوان را در کشورمان داریم این یک فضای مثبت است که تا ۵ سال فرصت داریم اگر این بچه ها بچه دار نشوند این بحران ادامه پیدا می کند به خاطر همین این یک هشدار است.

ما از ۴ یا ۵ سال آینده این فضا را اگر از دست بدهیم، سالمندی رو به افزایش داریم حدود ده دوازده سال دیگر ما با بحران سالمندی حتما روبرو هستیم اینها مدیریت می خواهد مردم باید اینها را بدانند این جزء حقوق مردم یک کشور است وقتی دستگاه های سیاست گذار برنامه ریزی می کنند کار کارشناسی می کنند باید نتایج را به اطلاع مردم برسانند درست است که الان بحث افزایش جمعیت برای الان جامعه ما ممکن است که با یک مسائلی رو برو باشند و مردم هم قبول نکنند اما بدانیدکه فعلا اگر از همین الان شروع کنیم همه بپذیریم که افزایش جمعیت داشته باشیم تا بیست سال آینده جواب مثبت آنچنانی نخواهیم گرفت یعنی اینطور نیست که همین الان کلید بزنیم و همین الان یک دفعه جمعیت ما دو برابر بشود.

image67700

تعداد کم فرزندان چه پیآمد های روحی و روانی برای خانواده ها دارد؟

اولین پیآمدش متوجه مادر خانواده است. درخانواده ها، «مادری» قبل از اینکه بخواهد ثمره ای برای فرزندان داشته باشد به نفع خود زن است. این یک نیاز فطری و طبیعی است هم از جهت سلامت جسمانی و هم سلامت روحانی. مادر روحش روانش عشق ورزی و تعامل با همسرش و تعاملش با اجتماع. هر کسی که خودش را از این نعمت الهی محروم کند در حقیقت نوعی کمبود است. چه مرد و چه زن هر دو را در بر می گیرد.

این نیاز به اینکه فرزند پروری داشته باشد مثل یک درختی است که ریشه دارد و افزایش پیدا می کند. این نیاز به افزایش در همه موجودات هست شما اگر جنگل ها را رها کنید و حرص و کنترل نشوند همه جای دنیا را می گیرند خود طبیعت برای خودش بعضی جاها یک ترمزی گذاشته است نیاز به افزایش یک نیاز فطری است از بحث سلامتی روح و روان مادر هم که بگذریم که برایش داشتن فرزند یکی از لازمه های زندگی زنانه است، اگر به آخر زندگی برسد و به آن نگاه کند یک احساس نوعی شکست هست که من چرا نتوانستم مادر شوم.

بچه های تک فرزند چون در خانواده تنها هستند بچه های تقریبا بی ثباتی شخصیت هستند چون هرچه خواسته اند دست و دل پدر و مادر لرزیده و فورا برایشان تهیه کردند چون اینها تک فرزندند اگر خدایی نکرده اتفاقی برای اینها بیافتد، پدر و مادر شانس دیگری ندارند. در خانواده این بچه ها معمولا اعتماد به نفس کمتری دارند. در اجتماع تجربه آنها کمتر می شود چون پدر و مادر می خواهند هر چه که دارند برای این دارند صرف می کنند بنابراین این بچه ها بچه هایی آسیب پذیر می شوند. در خانواده هم وقتی تعداد بچه ها بیشتر باشد خود خانواده یک فضای آزمایشگاهی است بچه ها باهم میجنگند دعوا می کنند یاد می گیرند از حقوق خودشان دفاع کنند حالا سر یک چیپس یا پفک یا سر یک شکلات ولی یاد می گیرند که چگونه از خودشان دفاع کنند. تعامل اجتماعی را از کودکی می آموزد یک بچه تنها در خانه با یک لپ تاپ یا یک کانال تلویزیونی برنامه کودک یا تنها با پدر و مادر.

83241_634

تفریحات یک بچه کوچک با یک بچه یا خانواده بزرگ خیلی متفاوت است. این بچه ها با یک کتاب یا با هر اوقات فراغت یا هر نوع تفریحی که برایش در نظر بگیرید معمولا یک آدم افسرده ای می شود. آدمی که نمی داند چه کار کند راحت نمی تواند با دیگران تعامل برقرار کند در اجتماع نمی تواند حق و حقوق خود را راحت بگیرد. نمی تواند خوب مدیریت کند خودش را و یک سری مسائلی از این قبیل برای فرزند است. بیشتر مشکلات خانواده هایی که فرزند دارند و از هم جدا می شوند این است وقتی یک مسئله ای در جامعه برای بچه ها پیش می آید پدر می اندازد گردن مادر و مادر می اندازد گردن پدر  اختلاف بین پدر و مادر افزایش پیدا می کند نمی توانند راحت این را حل کنند.

اگر تعداد بچه ها کم باشد و این تک فرزندان بزرگ شوند و با یک نفر دیگر که او هم تک فرزند است ازدواج کنند بچه های اینها خاله عمو عمه و دایی محروم اند از محبت های جانبی محروم می مانند و ما هم که الان نوع زندگی هایمان طوری است که یک مقدار رفت و آمد با مادر بزرگ ها کم شده پس این بچه ها باید از کجا محبت ببینند؟ مادر و پدر هم که باید مشغول به کار باشند تا این بچه را تامین کنند چون یک فرزند است باید یک تامین نهایی بشود و این بچه باید با پرده اتاقش ارتباط برقرار کند؟ یا با لپ تاپ؟ این واقعا یک ظلم مضاعف است به یک انسان.

انسان در اجتماع هویت خود را پیدا می کنند این بچه ها تعامل اجتماعی شان به شدت آسیب پذیر است بعد می خواهند ازدواج کنند دچار عدم موفقیت می شوند چون نمی توانند، چون از بچگی تعامل نداشته است و اصلا یاد نگرفته است نمی شود این مسائل را دیکته کرد نمی شود اینها را در کتاب ها آموزش داد کما اینکه می شود و باید باشد ولی از آن راه نمی شود و باید عملی این بچه ها در خانواده در کنار بچه های دیگر خیلی چیزها را یاد بگیرند.

این بچه ها در اجتماع و ازدواج و محل کار با چنین مسائلی رویرو خواهند شد حالا فرض کنید همه افراد جامعه ماچنین مشکلی داشته باشند بعد این اجتماع چقدر مسئله خواهد داشت الان اجتماع ما چنین معضلاتی را ندارد ما بزهکاری داریم افسردگی ها را داریم وای به آن روزی که این مسائل هم دستاوردهای جامعه ما باشد.

084-1-aviny

بعضی می گویند اگر مادر بزرگ ها ۱۰ تا بچه می آوردند قوی بودند اما حالا ما ضعیف هستیم و توان باروری را نداریم شما تایید می کنید؟

دختران ما باید حتما حفظ اندام داشته باشند و وزن در حفظ سلامت بسیار موثر است من پزشک نیستم و نمی خواهم وارد این فضا شود شما زیاد از این موارد دیدید اما اینکه فنداسیون بدن یک خانم بتواند کشش باروری را داشته باشد این خود باروری و زایمان به سلامت جسمانی زنان کمک می کند این را متخصصین زنان و زایمان می گویند. میزان سرطان های مخصوص خانم ها را پایین می آورد آرامشی که زن در زندگی خود پیدا می کند آن احساس هویت احساس سازندگی که پیدا می کند، تنش را از او می گیرد از خیلی از بیماری ها جلوگیری می کند فقط تغذیه نیست بحمدالله الان مردم ما در مورد تغذیه اطلاعات خوبی دارند مکمل ها را هم می شناسند اینها را هم باید حتما وزارت بهداشت رویش برنامه ریزی بکند.

وضعیت جمعیت ما  نسبت یه دیگر کشورهای دنیا چگونه است؟

الان نرخ ناباروری در کشور ما به نسبت نرخ جهانی دو برابر است یعنی اگر خانواده ای می خواهد بچه دار بشود اول باید مطمئن شود که اصلا بچه دار می شود ؟ بعد تنظیم خانواده را رعایت کند ما مسئله داریم باید ببینیم چرا این طور است؟ فست فودها و کمتر ورزش کردن دختران ما. فضای ورزش برای خانم ها فراهم نیست کمبود ویتامین دی و آهن و یا هورمون هایی که در مواد غذایی هست باعث کیست تخمدان و مسائلی از این دست که ما کم نداریم می شود و این بحث ها موجب شده که نرخ باروری کم شود. سلامت جسمانی خانم ها باید مطالبه اجتماعی باشد و وزارت بهداشت هم در این زمینه قدم هایی خوب برداشته و باید قدم های موثرتری بردارد.

IMG08310470

این مشکل فعل جامعه ماست که در حال حاضر اگر خانواده ای بخواهند بچه دار بشوند معضل بیکاری در جامعه ما زیاد است باید در این رابطه برنامه ریزی هایی درستی بشود که همه این دست مردم نیست آن قسمت اول این بود که مردم این آگاهی ها را پیدا کنند اینجا باید مطالبه از دولت و مجلس زیاد بشود که برنامه ریخته بشود در این رابطه ما از نظر اقتصادی بررسی کرده ایم و کار کارشناسی شده تا ۱۵۰ میلیون نفر مشکل نداریم درآمد تامین نیازهای مردم تا این مقدار مشکل نداریم.  با توجه به بودجه هایی که داریم، اگر الان مدیریت اقتصادی صحیحی نداریم این عدم توانمندی ماست.

مردم خودشان باید اقدام کنند به هم کمک کنند و نگذارند چنین خانواده هایی باشند این مسئله خیلی مهم است آنهایی که اغنای مالی دارند به چنین افرادی کمک کنند مسئله بعدی دولت و دستگاههای سیاست گذاری که نمی توانند از کنار این قضایابه همین راحتی بگذرند این باید مطالبه شود فرزند آوری حق این خانواده است و می گویند من میخواهم بچه ام ازدواج کند و بچه داشته باشد جامعه کار ندارد اولا باید شکل نمونه مدل کارها فرق کند  ما اشتغال را یا مدیریتی میبینیم یا پشت میزی یا اداری مردم ما باید تحصیل کنند منتها نوع اشتغال نباید فقط این باشد که ادارات ما افزایش پیدا کند فرض کنید تمام مملکت ما همه ۷۰ میلیون تحصیل کرده شدند و ما ۷۰ میلیون اداری داشته باشیم پس کارهای اجرایی دیگر را چه کسی باید انجام دهد نوع اشتغال ها باید تعریف شود در تخصص ها هم باید دیده شود اینکه ما دیمی افراد را وارد دانشگاه می کنیم برایشان پیش بینی شغل در آینده نمی کنیم یکی از مسائلی است که الان با آن روبرو هستیم.

من یک خانم شاغلم موافق شغل خانم ها هستم اما به نظر میرسد اگر ما همه شغل ها را برای خانم ها ببینیم اینجا بنیان خانواده لطمه می خورد خانم که نمی تواند از آن بنیان ذاتی خودش دست بکشد خانمی که نمی تواند مادر نشود نمی تواند شیر ندهد خانمی که نمی تواند همسر نباشد تازه بیاید اقتصاد خانواده را هم بچرخاند نمی تواند این کار را بکند. به خاطر اینکه ما خانم ها حقوق کم تری می گیرند اینجا خانم ها را اشتغال می دهیم اینها برنامه ریزی های کلان است باید مجلس و دولت خیلی جدی به آن بپردازند البته در مجلس یک ماده ای بحثی را داریم که نوشته شده لایحه ای برای تحکیم خانواده و تعالی خانواده متاسفانه دو سال است که مانده است باید به اینها بپردازند ما منتظر نباشیم تا دولت ها برای ما شغل ایجاد کنند باید خوداشتغالی نوآوری در شغل ها و محلی مردم به هم کمک کنند در این رابطه اگر بخواهیم صبر کنیم تا دولتن برنامه ریزی کند و مجلس تصویب کند نمی شود.

45477_orig

به مجلس پیشنهاد می کنم در بحث اشتغال قدم کاری بردارد و این را سرسری نگیرد.

در کشور های غربی یک کاهش نرخ جمعیت را داشته ایم سیاست های تشویقی کشور ها کمک کرد که یک مقداری افزایش جمعیت پیدا کند سیاست های تشویقی یعنی اینکه خانمی که دانشجو است و می خواهد مادر شود با خانمی که دانشجو نیست و درس نمی خواند و کارمند نیست ساعات کاری شان یکی نیست کمکی که از طرف دولت ها به خانواده ها می شود خیلی جالب است مرخصی زایمان ها افزایش دارد، خانم ها شغلشان را از دست نمی دهند اینها همه بر می گردد به آن بحث اقتصاد مثلا کشور انگلستان هر خانمی که یازده بچه داشته باشد همه چیز برایش مجانی می شود آب برق گاز تلفن هزینه زندگی اجاره منزل همه را دولت می دهد یازده بچه برای یک خانم پیش بینی کرده اند! این سلامت جسمانی و این بچه ها حتما نیاز به همراهی مسئولین کشور ها دارد این طور نیست که خانمی این تعداد بچه داشته باشد بحران اقتصادی را هم در خانواده داشته باشد یا مرخصی های تحصیلی که به افراد داده می شود یا اگر پدر سرباز است میزان سربازی کم می شود مسکن مهر به این افراد داده شود در کشور های غربی به خانواده های جوان که می خواهند بچه دار شود کمک هزینه مسکن داده می شود که اینها باید در برنامه های ما بیاید ما نمی توانیم اینجا یک طرفه به مردم بگوییم بچه بیاورید.

ما هنوز نتوانسته ایم مرخصی زایمان خانم ها را ۹ ماه کنیم مادر شاغل خیلی تنش پیدا می کند که برای بچه ۶ ماهه مهد کودک پیدا کند هزینه دارد مادری که شیر ندهد شیر خشک بچه هزینه دارد رفت و آمد آن مادر هزینه دارد اینها را ما مدیریت کنیم و به خانواده ها آموزش صحیح مدیریت اقتصاد خانواده بدهیم با توجه به کمبود هایی که داریم و شعار امسال هم همدلی و همزبانی است ما با دولت همدل شویم و مردم هم، ان شا الله بتوانیم با دولت به نتیجه برسیم.

واقعا کسانی هستند که الان در مشکلات اقتصادی اند. ولی حساب این را می کنند که فرض کنید باید برای فرزندشان تب لت بخرند یا کلاس های تابستانی متنوع بگذارند و نیازهای کاذبی که به ضرر بچه هم هست. اما اگر یک بچه دیگر باشد خیلی بهتر خلا های زندگی این بچه پر می شود. تا اینکه بخواهند با این مسائل که به ضررشان هم هست خلا های بچه را پر کنند. حساب این مخارج را می کنند و می گویند ما از عهده این کار بر نمی آییم، خیلی مسائل که با بودن بچه دومی برطرف می شود.

آنهایی که می گویند ما نمی توانیم بچه دار شویم می گویند که ما می خواهیم به این بچه ای که داریم بهتر برسیم متوجه نیستند که چگونه دارند ضربه می زنند به تربیت همین بچه که تک فرزند است.

image_13930408463047

آدم هایی که در سن و سال حدود ۴۰ هستند و اکثرا مذهبی هستند می گویند که ما متاسفانه تحت تاثیر جو آن زمان قرار گرفتیم که شعار فرزند کمتر زندگی بهتر بود و چقدر پشیمانیم که بیشتر بچه نیاوردیم. الان که به این سن رسیدند میگویند که این کار ما اشتباه بود و آن جو به ما اجازه نداد که بیشتر بچه بیاوریم.

کارشناس ارشد علوم اسلامی در پایان  گفت: جوانان الان فکر کنید که امروز شما به جای چند سال قبل ما هستید اگر ما را سی سال به عقب برمی گرداندند و می گفتند زندگی کنید چه کار می کردیم؟ مطمئنا که این حالت دو بچه را انتخاب نمی کردیم. الان پشیمانیم که چرا فقط دو فرزند داریم حالا شما سی سال بعد خود را جلوی چشمتان ببینید که به قول امیرالمومنین که در نامه به امام حسن فرمودند: از تجاربی که امروز من داریم شما استفاده کنید. وقتی از تجارب دیگران استفاده کنید مثل این است که به اندازه همه آنها زندگی کرده اید. کاری کنید که وقتی به سن ما رسیدید نگویید که ای کاش جور دیگری عمل می کردیم.

در کنار همه این دلایل و صحبت ها کلامی از پیامبر مهربانی ها حجت را بر ما تمام می کند که فرمودند: ازدواج کنید تا فراوان شوید زیرا من به وسیله شما بر سایر امت‌ها مباهات می‌کنم.

22_Page_1

در ادامه به سراغ داوود محمدی نماینده مردم قزوین- آبیک و البرز در مجلس شورای اسلامی رفتیم تا از اقدامات نمایندگان مردم در خانه ملت در خصوص این موضوع جویا شویم. وی اینگونه پاسخ داد:

محمدی: در راستای فرمایشات مقام معظم رهبری مجلس شورای اسلامی قانون رشد و تعالی جمعیت را الان در دستور کار دارند و در آنجا با توجه به اینکه اگر از الان برنامه ریزی مدونی صورت نگیرد ما در ۲۰ سال آینده با بحران پیری جدی جمعیت مواجه هستیم و کشور از سرمایه اجتماعی جوانان محروم خواهد ماند ولذا برای اینکه جامعه با چنین چالشی روبرو نشود الان اکثر کشور های دنیا چون دوراندیشی نکردند نسبت به این موضوع با چالش جدی در این حوزه مواجه شدند و دست به گریبان اند که نمی توانند در راستای آن تحرک لازمه و نشاط و شادابی جامعه قدم بردارند.

20140329110504-lplnd

لذا مجلس هم برای تحقق این موضوع که ما بتوانیم ضریب نشاط و شادابی جامعه را بالا ببریم و از سرمایه اجتماعی جوانان در آینده محروم نشویم با یک طرحی که در واقع ایجاد انگیزش کند در زوج های ما قانونی را در دستور کار داریم تحت عنوان قانون رشد و تعالی جمعیت  که ان شاالله در نوبت طرح در مجلس قرار گرفته و به محض اینکه نوبتش برسد در دستور کار قرار خواهد گرفت.

در آنجا موادی از قانون پیش بینی شده که در این مواد آن انگیزه های لازم برای فرزند آوری پیش بینی شده و ترغیب های لازمه پیش بینی شده ضمن اینکه باید در ارتباط با این موضوع روشنگری هم بشود و ابعاد مختلف موضوع از زوایای مختلف مورد نگرش قرار بگیرد و ما بتوانیم با این طرحی که الان در مجلس شورای اسلامی مطرح هست ریل گذاری و قانون گذاری بکنیم و سایر دستگاه ها هم آنهایی که تکالیفی دارند برای ایجاد انگیزش و رغبت و تشویق بتوانند به وظایف خودشان عمل بکنند ان شااله در آینده ما با یک دوراندیشی از جمعیت جوان خوبی برای رشد و پیشرفت کشورمان بهره مند شویم.

خیلی از مواد قانونی که پیش بینی شده انگیزشی است برای اینکه جوانان ترغیب شوند. در شرایط فعلی اگر موارد دو فوریتی یا یک فوریتی پیش نیاید شاید رسیدگی به این طرح امسال دست بدهد.

پایان/ ۱۰۰۱